Κάτι σαν άνοιξη…

Από το http://www.elephantjournal.com/2014/02/she-let-go/

She let go. Without a thought or a word, she let go.

She let go.

She let go. Without a thought or a word, she let go.

She let go of the fear.

She let go of the judgments.

She let go of the confluence of opinions swarming around her head.

She let go of the committee of indecision within her.

She let go of all the ‘right’ reasons.

Wholly and completely, without hesitation or worry, she just let go.

She didn’t ask anyone for advice.

She didn’t read a book on how to let go.

She didn’t search the scriptures.

She just let go.

She let go of all of the memories that held her back.

She let go of all of the anxiety that kept her from moving forward.

She let go of the planning and all of the calculations about how to do it just right.

She didn’t promise to let go.

She didn’t journal about it.

She didn’t write the projected date in her Day-Timer.

She made no public announcement and put no ad in the paper.

She didn’t check the weather report or read her daily horoscope.

She just let go.

She didn’t analyze whether she should let go.

She didn’t call her friends to discuss the matter.

She didn’t do a five-step Spiritual Mind Treatment.

She didn’t call the prayer line.

She didn’t utter one word.

She just let go.

No one was around when it happened.

There was no applause or congratulations.

No one thanked her or praised her.

No one noticed a thing.

Like a leaf falling from a tree, she just let go.

There was no effort.

There was no struggle.

It wasn’t good and it wasn’t bad.

It was what it was, and it is just that.

In the space of letting go, she let it all be.

A small smile came over her face.

A light breeze blew through her. And the sun and the moon shone forevermore…

~ Rev. Safire Rose

Υπάρχει κάτι πολύ αισιόδοξο κι ανάλαφρο σ’αυτό το ποίημα… Εκτός από την προφανή, απελευθερωτική ομορφιά και αλήθεια του, το πιο σημαντικό για μένα είναι το κομμάτι που λέει ότι το να αφήσεις το βάρος σου δε γίνεται με μεγαλεπήβολες δηλώσεις και δραματικές προκηρύξεις. Απλώς γίνεται… Όταν κάποιος είναι έτοιμος, όταν έχει έρθει η σωστή ώρα, κι όχι με πίεση από έξω προς τα μέσα. Η διαδικασία είναι φυσική, από μέσα προς τα έξω, κι έχει κάτι το ιερό, σαν την αναγέννηση της φύσης την άνοιξη.

«And the day came when the risk to remain tight in a bud was more painful than the risk it took to blossom». – Anais Nin

αμυγδαλιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s