Τροφές γεμάτες θρεπτικά συστατικά που δε χρειάζονται χρονοβόρα προετοιμασία!

http://www.mindbodygreen.com/0-7935/too-busy-to-eat-healthy-9-foods-to-keep-in-your-kitchen.html

Τελικά δεν είναι τόσο περίπλοκο να προσθέσει κανείς στη διατροφή του κάποιες από τις φυτικές υπερ-τροφές. Εύκολα υλοποιήσιμες ιδέες για φαγητά και σνακ, που μπορούμε να έχουμε μαζί όταν είμαστε στο δρόμο, ή να φτιάξουμε στην κουζίνα γρήγορα όταν δεν έχουμε χρόνο.

Είναι απίστευτο πόση ένέργεια κερδίζουμε άμεσα από τις φρέσκιες απλές και φυσικές τροφές! (που ως επί το πλείστον είναι τα φρούτα, τα λαχανικά και οι ξηροί καρποί) Απελευθερώνουν άμεσα ό,τι χρειάζεται το σώμα γιατί είναι εύπεπτες και αποβάλλονται εύκολα. Η πέψη είναι η πιο ενεργοβόρα λειτουργία του σώματος. Άρα θέλουμε να παίρνουμε από την τροφή μας όσο περισσότερες βιταμίνες, πρωτεϊνες και θρεπτικά συστατικά μπορούμε, με τη λιγότερη δυνατή απαιτούμενη προσπάθεια από το σώμα για την επεξεργασία τους.

Η σημασία του να ξυπνάει κανείς πρωί

http://www.elephantjournal.com/2013/03/6-tips-for-waking-up-early-getting-sht-done-being-happy-mehdi-rene/

Δύσκολο και ζόρικο το πρωινό ξύπνημα, αλλά σε επιβραβεύει η αίσθηση ολοκλήρωσης περισσότερων πραγμάτων μέσα στη μέρα, πιο αποτελεσματικά. Το κέντρο της μέρας μετατοπίζεται πιο νωρίς, κι έτσι ήδη πριν φτάσει μεσημέρι ένα μεγάλο ποσοστό των στόχων έχει επιτευχθεί. Αντί να νιώθεις ότι κυνηγάς το χρόνο, που ποτε δεν είναι αρκετός, βλέπεις τις ώρες απλωμένες μπροστά σου και διαθέσιμες για να τις αξιοποιήσεις. Πώς να μην έχεις καλύτερη διάθεση, μεγαλύτερη αισοδοξία και αίσθηση ελέγχου της ζωής σου; Κι όταν έρχεται η ώρα για να πέσεις στο κρεβάτι, σε ακολουθεί η αίσθηση της ικανοποίησης, ότι έχεις κερδίσει επάξια το δικαίωμα για ανάπαυση, μέχρι την επόμενη μέρα.

Η ενέργεια του πρωινού, την ώρα που ανατέλλει ο ήλιος, είναι μαγική, φρέσκια κι ελπιδοφόρα, γι’αυτό και είναι η καλύτερη ώρα για γιόγκα και διαλογισμό. Το μυαλό είναι ξεκούραστο και μπορεί να μπει βαθιά στην επίγνωση, και το σώμα διψάει για πολύτιμη κίνηση, που θα ξυπνήσει όλη την ενέργεια που χρειαζομαστε μέσα στη μέρα.

Δοκιμάστε το και δείτε τις διαφορές! Μερικές έξυπνες συμβουλές στο link παραπάνω!???????????????????????????????

 

 

 

 

7 λόγοι για να κάνω γιόγκα

1. Για να είναι το σώμα μου όμορφο και λειτουργικό.

Με τη γιόγκα το σώμα γίνεται πιο υγιές και δυνατό, οι τοξίνες απομακρύνονται, τα κύτταρα ανανεώνονται και όλα τα εσωτερικά όργανα αιματώνονται και διατηρουνται σε καλή λειτουργία. Αυτό καθρεφτίζεται στο δέρμα και στην εξωτερική όψη μας.  Καθημερινά το σώμα φορτώνεται με τη φθορά του χρόνου και δίνει μάχη για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις, σωματικές και ψυχολογικές. Η γιόγκα του δίνει τη δύναμη και την αντοχή για να αντεπεξέρχεται, και να αυτοθεραπεύεται όταν χρειαστεί.

2. Για να είναι το μυαλό μου καθαρό και ήρεμο.

Το μυαλό είναι το πιο γρήγορο μέσο του κόσμου για να ταξιδέψει κανείς, στον τόπο και στο χρόνο. Μέσα σε δέκατα του δευτερολέπτου, ένας συνειρμός σε στέλνει σε ένα μικρό καφενείο στη Θεσσαλονίκη, ένας σε ένα δρόμο στην Ινδία, ένας άλλος σε μια παιδική ανάμνηση, ένας τέταρτος στο ραντεβού που έχεις το απόγευμα. Το μυαλό είναι σαν τη μαϊμού, πιάνεται από το ένα κλαδί και αμέσως μετά προχωράει στο επόμενο χωρίς να σταματάει. Με τη γιόγκα το μυαλό μπορεί να αποκτήσει την πολυπόθητη συγκέντρωση. Όσο συνειδητοποιούμε το σώμα, τόσο το μυαλό κατεβάζει ρυθμούς, επικεντρώνεται στο «εδώ και τώρα». Το σώμα και η επίγνωσή του απορροφά την προσοχή, η συνειδητοποίηση γίνεται πιο βαθιά, και έτσι το μυαλό ηρεμεί λίγο από τους φρενήρεις και ανεξέλεγκτους ρυθμούς του. Μαθαίνουμε να καθαρίζουμε το νου και να ελέγχουμε τις άσχετες σκέψεις, κάτι που σταδιακά συμβαίνει φυσικά και χωρίς προσπάθεια, και είναι τεράστια ξεκούραση από τον καθημερινό βομβαρδισμό.

3. Για να έχω ευλυγισία και προσαρμοστικότητα, τόσο σωματική, όσο και ψυχική.

Στη γιόγκα προσαρμόζεις το σώμα σου στις διάφορες στάσεις, και όχι τις στάσεις στο σώμα σου, όπως λέει ο Δάσκαλός μου. Μεσα από την πρσπάθεια να γίνει το σώμα ευλύγιστο και να είναι ικανό να πάρει διάφορα «σχήματα», εκπληρώνει όλη τη δυνατότητα κίνησης που έχει. Ανακαλύπτουμε συνεχώς νέα όρια, που είναι πιο πέρα από αυτό που θεωρούσαμε όριο μέχρι σήμερα. Μαθαίνουμε όμως να προσαρμοζόμαστε σε νέες, άγνωστες καταστάσεις, κάνοντας το καλύτερο που μπορούμε κάθε στιγμή. Το ίδιο πραγμα μπορεί να εφαρμοστεί και σε σχέση με τη ζωή, τις πραγματικότητες που σχηματίζουν το σύνολο της προσωπικής μας διαδρομής. Ό,τι έρχεται έρχεται όχι για να το αρνηθούμε, να το αγνοήσουμε ή να το παλέψουμε, αλλά για να προσαρμοστούμε σ’αυτό και να το βιώσουμε με τον πιο ενδεδειγμένο για εμάς τρόπο.

4. Για να ζω στο παρόν και να απολαμβάνω την κάθε στιγμή.

Η λέξη κλειδί είναι «συνειδητότητα». Η χαρά της απόλαυσης του παρόντος έρχεται όταν βιώνεις συνειδητά το πού βρίσκεσαι κάθε στιγμή και αποδέχεσαι χωρίς αντίδραση τα συναισθήματα που νιώθεις. Το παρόν είναι το μόνο που πραγματικά έχουμε, και κρατάει μόνο μια στιγμή, πριν το καταλάβουμε έχει γίνει κι αυτό παρελθόν. Το παρελθόν έχει φύγει και δεν μπορούμε να το αλλάξουμε, ούτε καν να το ανακατασκευάσουμε στη μνήμη όπως ακριβώς ήταν. Το μέλλον δεν υπάρχει ακόμα και, όσο κι αν το προγραμματίζουμε, μάλλον μας κρύβει πολλές ανεξέλεγκτες εκπλήξεις. Καμιά φορά το παρόν δεν είναι ευχάριστο, και θα θέλαμε να κάνουμε το χρόνο να «τρέξει» μέχρι την επόμενη καλή στιγμή. Όμως το να μένεις -όπως στη γιόγκα- συνειδητά εκεί που βρίσκεσαι και να είσαι ανοιχτός σε αυτό που συμβάινει, σημαίνει ότι ζεις, ότι με ανοιχτά μάτια βιώνεις την εμπειρία που είναι εκεί για σένα. «Αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι εμείς, ποιοι;» Μαθαίνουμε να είμαστε μέσα στη ζωή και όχι θεατές της.

5. Για να προοδεύω και να εξελίσσομαι κάθε μέρα.

Η πρόοδος του σώματος, καθώς δυναμώνει και είναι ικανό να κάνει όλο και περισσότερα πράγματα, είναι εξαιρετικά απελευθερωτική και για το νου. Αν φοβάσαι ότι δεν μπορείς να τα καταφέρεις με κάποιο στόχο, ο φόβος ακυρώνεται από την ιδια την πραγματικότητα. Στη γιόγκα βλέπεις εμπράκτως ότι όποιο στόχο και να βάλεις, αργά ή γρήγορα θα τον επιτύχεις. Η γιόγκα είναι ενα εργαλείο δουλειάς. Το σημαντικό δεν είναι πού φτάνεις, γιατί πάντα υπάρχει το παραπέρα, αλλά ότι έφτασες εκεί που ήθελες, μετά από συστηματική προσπάθεια και κόπο. Μαθαίνεις να μην απογοητεύεσαι, να έχεις υπομονή, και να παρατηρείς τις μικρές ανεπαίσθητες επιτυχίες που δείχνουν ότι είσαι στο σωστό δρόμο.

6. Για να είναι το ανοσοποιητικό μου ισχυρό και να επιλέγω συνειδητά την υγεία και την ισορροπία.

Η ενέργεια που υπάρχει αποθηκευμένη στο σώμα και δεν γνωρίζουμε καν την ύπαρξή της, δεν είναι πια μπλοκαρισμένη, αλλά εύκολα προσβάσιμη για όποτε τη χρειαστούμε. Με τη γιόγκα η κυκλοφορία της prana (ζωτικής ενέργειας) γίνεται ανεμπόδιστα. Είμαστε σε επαφή με το σώμα τόσο ανοιχτά, που τα προειδοποιητικά σημάδια ότι κάτι δεν πάει καλά στην υγεία μας γίνονται αντιληπτά αμέσως. Αυτό είναι πολύτιμο για την άμυνα του οργανισμού, γιατί σημαίνει πως αντιδράει πολύ πιο γρήγορα και δυναμικά. Επίσης σημαίνει πρόληψη και όχι θεραπεία. Όταν είμαστε σε ισορροπημένη κατάσταση, οτιδήποτε διαταράσσει αυτη την ισορροπία, το σώμα και το μυαλό τα πετάνε έξω, αφού τα αντιμετωπίζουν σαν σκουπίδια. Αυτό ισχύει με το κακό φαγητό, τις κακές συνήθειες, αλλά και σε σχέση με ανθρώπους και βλαβερές καταστάσεις.

7. Για να ζω περισσότερο στην πράξη και λιγότερο στη θεωρία.

Η δράση γίνεται πολύ πιο άμεση επιλογή όταν το σώμα και το μυαλό είναι υγιή. Επειδή η γιόγκα είναι πράξη -κάνουμε κάτι με το σώμα μας, το κινούμε, ενεργοποιώντας μαζί και το μυαλό- εκπαιδευόμαστε στο να πράττουμε. Όλα είναι κατά μεγάλο ποσοστό θέμα συνήθειας. ‘Οσο μαθαίνει το σώμα να κινείται, τόσο έχει την τάση να κινείται και να εμπλουτίζει αυτήν την κίνηση. Όσο λιγότερο κινείται κάτι, τόσο έχει την τάση να αδρανεί. Και ό,τι αδρανεί, αργά ή γρήγορα φθείρεται και πεθαίνει. Εξάλλου τη ζωή την απολαμβάνουμε μέσα από τα πράγματα που κάνουμε, κι όχι μένοντας μόνο στα λόγια.marilyn headstand

«Να την αγαπάς τη μοναξιά σου»

Παράθεμα

Από το «Γράμματα σε ένα νέο ποιητή» του Rainer Maria Rilke… Είναι πολύ όμορφη η μετάφραση στα αγγλικά για να αλλάξεις έστω και μια λέξη.

“Therefore, dear Sir, love your solitude and try to sing out with the pain it causes you. For those who are near you are far away… and this shows that the space around you is beginning to grow vast. Be happy about your growth, in which, of course, you can’t take anyone with you, and be gentle with those who stay behind; be confident and calm in front of them and don’t torment them with your doubts and don’t frighten them with your faith or joy, which they wouldn’t be able to comprehend.

Seek out some simple and true feeling of what you have in common with them, which doesn’t necessarily have to alter when you yourself change again and again; when you see them, love life in a form that is not your own and be indulgent toward those who are growing old, who are afraid of the aloneness that you trust.

And don’t expect any understanding; but believe in a love that is being stored up for you like an inheritance, and have faith that in this love there is a strength and a blessing so large that you can travel as far as you wish without having to step outside it.”

Από το http://www.elephantjournal.com/2012/03/quote-of-the-day-3/???????????????????????????????

Ανακαλύπτοντας το δρόμο

Με το myyogaway θέλω να μοιραστώ τις σκέψεις, τις συνειδητοποιήσεις και τα ερωτήματα που προκύπτουν από την προσωπική μου εμπειρία στη γιόγκα και το διαλογισμό. Όταν λέω προσωπική εμπειρία εννοώ την καθημερινή, βρέξει-χιονίσει-έχει λιακάδα, άσκηση κάθε πρωί, μια συγκεκριμένη ώρα, για συγκεκριμένο διάστημα, χωρίς εξαίρεση. Τη βιώνω ως μια φυσική ανάγκη του σώματος και του μυαλού, για να διατηρείται σε φόρμα και εγρήγορση. Με την τήρηση πειθαρχίας και σταθερότητας στην πρακτική, διευκολύνεται η δυνατότητα παρατήρησης. Και ο σκοπός όλου αυτού του «εγχειρήματος» είναι η παρατήρηση. Για τα ενδιαφέροντα συμπεράσματα του ταξιδιού έχω την ανάγκη να μιλήσω, με αμεσότητα και απλότητα.

Η γιόγκα δεν είναι μόνο μια σωματική πρακτική για υγιές και δυνατό σώμα, αλλά κι ένα μέσο για να δω τον εαυτό μου καθαρά. Το σώμα, το μυαλό, και τελικά την ψυχή… Αυτό που ονομάζεται Εαυτός, ολόκληρος και καθαρός.

Πολύ συχνά, με τη γιόγκα φτάνω σε κάποιο όριο του εαυτού μου, όπως τον ξέρω. Τότε βρίσκομαι αντιμέτωπη με την αλήθεια, και πρέπει να πάρω την απόφαση να προχωρήσω μπροστά ή να μείνω στην ασφάλεια του γνώριμου. Στις οριακές στιγμές αποκαλύπτονται πράγματα που δε θα ήταν ορατά και ευδιάκριτα υπό οικείες και κανονικές συνθήκες.

Γι’αυτό έχω την ανάγκη μια φορά το χρόνο να πηγαίνω στη σχολή του δασκάλου μου, του V.Venkatesh, στην Ινδία. Εκτός από απίστευτες γνώσεις, εμπειρία και διαίσθηση, διαθέτει την μοναδική ικανότητα να μπορεί να σε καθοδηγήσει με ασφάλεια πέρα από τα όριά σου και να σε αφήσει να δεις που μπορείς να φτάσεις. Κι αυτό το πού μπορείς να φτάσεις δεν έχει όριο. Η ιδέα ότι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα θα έμενε μόνο μια ιδέα, αν δεν αποδεικνυόταν στην πράξη, μέσα από το σώμα, κάθε μέρα, με τη συνειδητή πρακτική στη γιόγκα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο στη ζωή από την αυτοπεποίθηση ότι έχουμε την άπειρη δυνατότητα να εξελισσόμαστε συνεχώς.

Η ζωή γίνεται πιο απλή, κι η απόλαυσή της άμεση.

«GURU και SHISHYA», κείμενο του Yogacharya V. Venkatesh

Στην  ινδική παράδοση, ο Guru περιγράφεται ως η αντανάκλαση, ή μάλλον η προσωποποίηση, της χωρίς όρια, αιώνιας αλήθειας που λέγεται Θεός.
Όμως στις μέρες μας , είναι δύσκολο να βρει κάνεις ένα δάσκαλο, και οι περισσότεροι από τους διαθέσιμους δασκάλους είναι απλώς εκπαιδευτές.

Πώς μπορεί κάποιος να βρει έναν Guru; Ποιος είναι Guru; Και τι διαφοροποιεί έναν Guru από ένα δάσκαλο ή εκπαιδευτή;

Ο Patanjali, στις yoga sutras λέει ότι η μάθηση μπορεί να προκύψει μόνο από τρεις πηγές, οι οποίες είναι:

  1. Εμπειρία
  2. Λογική
  3. Αναφορά σε πληροφορία

Αυτός που επιχειρεί να διδάξει βασισμένος μόνο στην αναφορά σε κάποια έτοιμη πληροφορία, είναι εκπαιδευτής.

Αυτός που συνδυάζει την αναφορική γνώση με τη λογική του, προσπαθεί με ειλικρίνεια να βιώσει το απόλυτο, και διδάσκει μόνο ό,τι έχει βιώσει ο ίδιος, είναι δάσκαλος, ή Acharya.

Ο Guru όμως, είναι αυτός που έχει την απόλυτη εμπειρία της αλήθειας, και άρα την ολοκληρωμένη γνώση. Ένας τέτοιος άνθρωπος θα γίνει ο ίδιος το σημείο αναφοράς και η βάση της λογικής για τους άλλους.  ‘Ετσι λοιπόν, κάθε Guru είναι δάσκαλος, ή μάλλον «Ο Δάσκαλος». Κι αυτό γιατί μόνο όποιος έχει βιώσει την αλήθεια στην πλήρη της διάσταση έχει τη δικαιοδοσία να τη διδάξει σε άλλους.

Εδώ τώρα προκύπτει ένα ενδιαφέρον ερώτημα. Τι λόγο έχει ο Guru να διδάξει; Δεν είναι αρκετή γι’αυτόν η εμπειρία της αλήθειας; Η απάντηση είναι απλή. Ο Guru επιλέγει να διδάξει γιατί δεν είναι εγωιστής. Ο κάθε Guru βλέπει την αντανάκλαση του εαυτού του στον καθένα. Δεν μπορεί να διαφοροποιηθεί από τους άλλους. Αγαπάει τον καθένα ανεξάρτητα από το ποιος είναι. Η Απεριόριστη, Αγνή Αγάπη είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε Guru.

Σε γενικές γραμμές , η ανθρώπινη αγάπη περιορίζεται από προσδοκίες. Συγκρατείται στο πλαίσιο σχέσεων διαφόρων ειδών και στην ευτυχία που αυτές οι σχέσεις πιθανόν μπορούν να φέρουν. Για μας, η Αγάπη είναι μια «συνετή επένδυση». Για να το πούμε διαφορετικά,  το πρόβλημα δε βρίσκεται στην Αγάπη, αλλά στις περιορισμένες μας δυνατότητες να την προβάλλουμε πάνω στους άλλους. Γι’αυτό και τέτοια αγάπη δεν μπορεί να πάει πιο πέρα από το να είναι μια προσκόλληση, που κέντρο της έχει τη δική μας προσωπικότητα. Η αγάπη του Guru όμως είναι χωρίς όρια. Αγκαλιάζει τον καθένα με τη ίδια ένταση, δεν είναι προσκόλληση, αλλά ούτε είναι και τυφλή αυτού του είδους η αγάπη. Ο Guru δε θα διστάσει να γίνει σκληρός απέναντι σε κάποιο μαθητή, αν πιστεύει ότι το χρειάζεται. Βλέπει πιο μακριά, ώστε να διακρίνει πως αυτό που τώρα φαίνεται σαν τιμωρία μπορεί να είναι μεταμφιεσμένη ευλογία για ένα μαθητή. Ο Guru είναι σαν έναν πατέρα που τιμωρεί το παιδί του για να διορθώσει τους λάθος τρόπους του. Δεν είναι στην πρόθεσή του να πληγώσει το παιδί, γιατί τότε θα πληγωθεί κι ο ίδιος. Κι όμως το κάνει για το καλό του παιδιού. Ο μαθητής πρέπει πάντα να θυμάται ότι ο Guru δε θυμώνει ποτέ, μόνο υποκρίνεται ότι θυμώνει, και η καλοσύνη του είναι χωρίς όρια.

Για να γυρίσουμε στο θέμα μας, ένας Guru διδάσκει γιατί μας αγαπάει και θέλει να μας σώσει από τις αναπόφευκτες δυστυχίες, που εμείς οι ίδιοι δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε.

Το επόμενο σημαντικό ερώτημα είναι, ποιον διδάσκει; Οποιονδήποτε το αξίζει.

Η τάση του Guru να διδάξει ξεπρνάει τα όρια του χρόνου και του χώρου. Ένας άνθρωπος άξιος – ανεξαρτήτως ηλικίας, θρησκείας, κοινωνικής τάξης, εθνικότητας – σίγουρα θα πάρει αυτό που του αξίζει.
Ένας Guru δε δεσμεύεται από προκαταλήψεις, αφου πάντα έχει για κέντρο του την αλήθεια και όχι τη σχετική πραγματικότητα της κάθε στιγμής που γεννά τις προκαταλήψεις. Πάνω απ’όλα, ο Guru είναι πέρα από κάθε πειρασμό. Η γνώση του δεν μπορεί να εξαγοραστεί. Οι πειρασμοί μπορούν να δελεάσουν μόνο αυτούς που αγαπάνε μονάχα τον εαυτό τους, και ίσως ακόμα λίγα κοντινά και αγαπημένα πρόσωπα. Όπως όμως αναφέραμε και νωρίτερα, η αγάπη του Guru εκτείνεται σε κάθε μορφή δημιουργίας –  από το άτομο μέχρι το άπειρο.  Είναι αμερόληπτος, γι’αυτόν λάσπη ή χρυσός δεν κάνει καμιά διαφορά. Ενώ σέβεται τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνει και εκπληρώνει τα καθήκοντά του, βρίσκεται πέρα από τον περιορισμένο εαυτό του και δεν προσκολλάται σε αυτά.

Τι μπορεί να δελεάσει έναν τέτοιον άνθρωπο;;;

Υπάρχει όντως μόνο ένα πράγμα… Ένας ειλικρινής, ικανός και αφοσιωμένος αναζητητής της γνώσης – ένας shishya. Ο shishya είναι κάποιος που του αξίζει να μαθητεύει δίπλα σε ένα Guru, γιατί διαθέτει αληθινό ενδιαφέρον για το αντικείμενο.  Αυτό σημαίνει ότι είναι πάντα ενεργητικός και αποστασιοποιημένος από τα αποτελέσματα της προσπάθειάς του. Επιθυμεί να μελετήσει το αντικείμενο γιατί το αγαπάει, και όχι για να κερδίσει τα πιθανά οφέλη από αυτό. Ειναι ένας αληθινός αναζητητής, και γι’αυτό αξίζει την καλύτερη γνώση. Επίσης πρέπει να είναι αντάξιος του  Guru, ο οποίος αποτελεί ένα θησαυρό γνώσης. Πριν όμως ο Guru του περάσει αυτόν το θησαυρό γνώσης,  δοκιμάζει το μαθητή με ένα εκατομμύριο τρόπους. Ο μαθητής πρέπει να θυμάται τότε ότι η διδασκαλία δεν είναι προσωπική υποχρέωση του Guru. Αντίθετα, διδάσκει μόνο γιατί θέλει η γνώση να περάσει στα χέρια που το αξίζουν. Στα χέρια αυτού που διαθέτει υπομονή, αντοχή και γνωρίζει την αληθινή αξία της. Συνεπώς ο Guru έχει κάθε δικαίωμα να εξακριβώσει την αξία του μαθητή. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο μαθητής δεν πρέπει να αφήνει το εγώ του να πληγώνεται. Το εγώ είναι η ρίζα κάθε καταστροφής. ‘Οταν ο μαθητής πλησιάζει έναν αληθινό Guru,θα πρέπει να υπονομεύσει το εγώ του και να μην προβάλει αντίσταση – τουλάχιστον προσωρινά – μέχρι να αρχίσει να βλέπει την αλήθεια. Να θυμάστε, πονάει πολύ όταν αρχίζει να έρχεται η σοφία, είναι όμως απαραίτητη για τη Ζωή. Γι’αυτό ένας ειλικρινής αναζητητής πρέπει να είναι έτοιμος να υποταχθεί. Πριν όμως δεχτεί ένα Guru, πρέπει να είναι σίγουρος ότι είναι αληθινός Guru. Ο αληθινός μαθητής δε δέχεται καλουπωμένη, προκατασκευασμένη διδασκαλία. Γι’αυτόν η διαδικασία της μάθησης δεν είναι η εμπειρία στην αίθουσα διδακαλίας, αλλά η ζωή.

Εμπιστοσύνη, Αποφασιστικότητα, Ειλικρίνεια, Αντοχή, Αντίληψη, και πάνω απ’όλα, μια έντονη και συνεχής λαχτάρα για συνειδητοποίηση της αλήθειας είναι οι βασικές αρετές του shishya.

Εν κατακλείδι, μια στροφή από την Katopanishad;

ASHCHARYO VAKTA KUSHLOSYA LABDHA
ASHCHARYO GNYATA KUSHLANUSHISHTAHA

Αυτός που διδάσκει θα πρέπει να είναι εξαιρετικός, και αυτός που μαθαίνει εξίσου ικανός.

Μόνο έτσι αποκτά νόημα η σχέση μεταξύ Guru και Shishya.

The way

Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να προχωρήσει κανείς στη yoga, και σε οτιδήποτε θέλει να πετύχει στη ζωή: να εξασκείται καθημερινά και να προσπαθεί με ειλικρίνεια και συνέπεια να κάνει το καλύτερο που μπορεί τη δεδομένη στιγμή.

«Practice yoga and all is coming», τα γνωστά λόγια του Sri K. Pattabhi Jois.

Να είσαι εκεί. Να παρατηρείς και να βιώνεις. Να θυμάσαι. Αλλά να μη διστάζεις να ξεχάσεις αυτά που ήξερες για να προχωρήσεις. Η πρόοδος είναι αργή και επίπονη, με τα βήματα προς τα μπρος, τις παύσεις και τα πισωγυρίσματά της, αλλά η χαρά που βιώνεις στη πορεία είναι μόνο δική σου και κανείς δεν μπορεί να σου την πάρει.

keep walking buddha